Mountainbike vereniging

Vandaag was het zover de Smildeger kampioenschappen 2012 waar heel sportief Smilde zijn best doet om de diverse bekers in de wacht te slepen.
1 van de onderdelen is het mountainbiken dat in Hoogersmilde gehouden wordt.

Vanochtend was het slecht weer, maar gelukkig wist buienradar te vermelden dat het na 12:30 beter zou worden. Telefoontje van Richard of we op de fiets zouden gaan, prima direct de warming-up te pakken. Er was nog wat verwarring waar we nou moesten zijn, maar Richard zou nog even naar de spelleider bellen. Om 13:10 op de fiets en veel te vroeg kwamen wij bij de kantine van SVH aan alwaar we onze rugnummers konden afhalen. Tjeemig daar zaten toch wat fitte mensen tussen en ik twijfelde toch wel of mijn streven naar een top 10 plek haalbaar zou zijn. Richard werd ondertussen ook behoorlijk zenuwachtig voor zijn eerste wedstrijd en na een kop koffie kregen wij uitleg over het vervolg.

We zouden met alle 22 deelnemers naar de start fietsen en eerst een verkenningsrondje doen. Daarna de start en 8 ronden van iets meer dan anderhalve kilometer. Ik maakte van het ritje naar de start gebruik om alvast de ademhaling op te jutten en een paar foto's te nemen. Voor de start van de verkenningsronde nog snel wat lucht uit de banden, die stonden namelijk nog goed hard voor de avond ritjes op de weg. De verkenningsronde was nuttig om het juiste gevoel te krijgen. Ik fietste wat achterin en zag al dat er enkele geen plezier zouden beleven aan deze ronde. Er zaten een paar leuke bultjes in en wat lekkere "leegloper" stukken modder. Richard fietste een eindje voor mij, maar ging vrij ver achterin staan bij de start. Zelf ging ik ervanuit dat het beter was om voor mensen te starten als ze later in te halen dus ging ik via de buitenkant door naar de 2e startrij.

De start werd gegeven en er werd snel gestart. Ik kwam als 6e weg en had een lekker gevoel. Ik kon de kopgroep over de eerste snelle stukken volgen, maar voelde op de volgende stukken aan dat ik te hard ging. Even een gat slaan in het wiel van de groep dacht ik. Een aantal snelle mannen was traag gestart en kwamen al snel langszij. De eerste ronde ging goed echter kon ik mijn voorliggers niet volgen. Meter voor meter reden ze bij mij weg. Iemand die ook te snel gestart was stond bijna geparkeerd waardoor ik een plek won. De overige voorliggers waren inmiddels uit het zicht verdwenen. Ik hoorde wel dat er nog iemand achter mij aanreed en dacht dat hij mij wel snel zou bijhalen. Op de lastigere stukken bleek ik echter iets sneller waardoor het nog 2 rondes duurde voor hij mij inhaalde. Ik haakte aan met de gedachte om het een halve ronde vol te houden en het gat naar achter weer iets te vergroten. Ik kon echter goed volgen en bleef in zijn wiel. Elke keer als hij een meter of 2 had op de rechte stukken was er wel weer een bocht, bultje of modderstrookje waardoor ik het kon dichten. 

In de 7e ronde kwam de uiteindelijke winnaar ons achterop. Henk Woldhuis al meervoudig Smildeger kampioen en afgelopen zondag nog 7e bij de ICW in Veendam. Ik wou hem er zo snel mogelijk langs hebben zodat ik mij op mijn voorligger kon blijven focussen. Ik gaf aan dat hij mij kon passeren, hij zei niet zo snel te zijn waarop ik antwoorde dat ik hem afgelopen zondag wel in Veendam had gezien. Het volgende rechte stuk liet hij ons dan ook staan en kon ik mij weer focussen op het gevecht met mijn voorligger. Proberen geen fouten te maken, licht te rijden en helemaal gefocussed op de laatste 90 graden bocht om alles er nog eens uit te gooien. Ik lag ik op de loer en mijn prooi fietste voor mij... De laatste bocht hij schakelde verkeerd en ik ging aan. Ik won de sprint en stopte bij de winnaar. Hier werden wij er echter op gewezen dat als we gedubbeld waren we nog een ronde moesten....maar ach als je al zoveel rondes gereden hebt dan kun je mischien ook wel stoppen. Ik bedacht mij niet stapte weer op de fiets en zette de laatste ronde in. Geen DNF of achterliggers die wel nog de laatste ronde zouden doen en mij zo nog passeerden voor mij. Mijn compaan stapte ook weer op de fiets, maar ik had een gaatje. Ik verwachte dat hij mij nog bij zou halen en wilde dit zo laat mogelijk laten gebeuren. De verasssingssprint zou er niet zijn dus ik maakte mij op voor een echte sprint. Hij haalde mij echter niet meer bij en zo werd ik 10e. Even later kwam ook Richard op de 13e plaatst over de finish.

De organisatie bood ons nog een AA drink aan en gezamelijk werden door de renners de lintjes weggehaald zodat het bos weer schoon achterbleef. De vrouw van Richard bood nog aan om met de auto mee te gaan, maar wij besloten nog een paar km extra te trappen en op de fiets naar huis te gaan. 

Geen regen, leuk parcours en een gemoedelijke sfeer waren de ingredienten voor een mooie middag fietsen in het Smildeger land. De enige smet was het uitvallen van 1 van de deelnemers met een sleutelbeen breuk.
Richard ook top in zijn eerste wedstrijd....smaakt het naar meer?

Volgend jaar top 6?  of .....